Kızım için bodrum katı merdivenlerinin altına bir yatak yaptım ve üç haftadır kendi yatak odasında değil, orada uyuyor.
On üç yaşında. Her şey çok gürültülü, çok parlak, çok fazla.. Üst kattaki odasının sokağa bakan pencereleri var ve araba farlarından, komşu köpeklerinden, saat 210'den sonra var olan dünyadan şikayet ediyor. Terapisti bazı çocukların düzene girmek için daha küçük ve sessiz alanlara ihtiyaç duyduğunu söyleyene kadar abarttığını düşünmüştüm.
Bodrum katı merdivenlerimizin altında işe yaramaz bir üçgen ölü alan vardı. Bir Cumartesi sabahı, o hala uyurken ölçtüm ve doğru yaparsam tek kişilik bir yatağın sığacağını fark ettim. Bir sürü marangozluk videosu izledim, Tedooo uygulamasında eski bir verandayı yıkmakta olan birinden kereste aldım ve iki hafta sonumu altına çekmeceleri ve kitaplar için küçük bir rafı olan bir çerçeve inşa ederek geçirdim.
Kapılardaki geometrik deseni düz gri çok sıkıcı geldiği için boyadım. O sarı kapı zaten oradaydı, depoya açılıyor ama nedense her şeyi kasıtlıymış gibi gösteriyor.
İlk gece orada uyudu ve o zamandan beri yukarı çıkmadı. Akşam yemeğinden sonra yastığını indiriyor, kitap ışığında kitap okuyor, evde beyninin sessizleştiği tek yerin orası olduğunu söylüyor. Kocam, ergenlik çağındaki kızımızın bodrumda uyumayı tercih etmesini tuhaf buluyor ama notları daha iyi ve eskisi kadar ağlamıyor, bu yüzden bunu bir kazanç olarak görüyorum.
Dün Tedooo uygulamasında kısılabilen türden, sıcak beyaz ışıklardan bir dizi buldum. Bu hafta sonu takacağım ki o sert tepe lambasını kullanmak zorunda kalmasın. Belki tavan kısmına da şu yapışkan yıldızlardan ekleyebilirim. Daha çok onunmuş gibi hissettirir.
Arkadaşları bunun şimdiye kadarki en havalı şey olduğunu düşünüyor. Kız kardeşim, asosyal eğilimlerine destek verdiğimi söylüyor. Bilmiyorum. Çocuğumun artık gece boyunca uyuduğunu biliyorum.🙏🙏💖💖
Kaynak: Angela McNutt
